การบูชาอย่างยอดเยี่ยมสูงสุด

“การประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม ปฏิบัติชอบยิ่ง, ปฏิบัติตามธรรมอยู่ ; ผู้นั้นชื่อว่า ย่อมสักการะ เคารพนับถือ บูชาตถาคต ด้วยการบูชาอย่างแท้จริงอันยอดเยี่ยมสูงสุด

การบูชาอย่างยอดเยี่ยมสูงสุด

เมื่อครั้งที่พระพุทธเจ้าทรงประทับสีหไสยยาใกล้เวลาปรินิพพาน มีอัศจรรย์

ดอกสาละผลิบาน ผิดฤดูกาลโปรยลงบนพระสรีระ, ดอกมัณฑารพอันเป็นดอกไม้ทิพย์บนสรวงสรรค์ จุรณ์ไม้จันทน์, ดนตรีทิพย์ ได้ตกลงและบรรเลงขึ้น เพื่อบูชาพระตถาคตเจ้า แม้นเป็นเช่นนี้ พระองค์ก็ทรงตรัสว่ายังไม่ขึ้นชื่อว่าเป็นการบูชาพระองค์อย่างแท้จริง

หากแต่การประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม ปฏิบัติชอบยิ่ง, ปฏิบัติตามธรรมอยู่ ; ผู้นั้นชื่อว่า ย่อมสักการะ เคารพนับถือ บูชาตถาคต ด้วยการบูชาอย่างแท้จริงอันยอดเยี่ยมสูงสุด.

ทีฆ.มหา.